Πλατεία Πανεπιστημίου

Δεν το πολυκαταλαβαίνω το σχέδιο, μα... το κρατάω:

Είστε εδώ: ΕΙΔΗΣΕΙΣ > Το έργο της Πλατείας Πανεπιστημίου εξασφάλισε την έγκριση και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων

Γράφει: magnesianews.grhttp://www.magnesianews.gr/News/?EntityID=3ac53a40-c286-4e80-b998-30e99bc1d11c
04/02/2012, 12:40

Εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων η μελέτη του Δήμου Βόλου για το έργο διαμόρφωσης της πλατείας Πανεπιστημίου, στην ίδια συνεδρίαση κατά την οποία εγκρίθηκε και η μελέτη για την ανακατασκευή του κτιρίου Ματσάγγου.

Ο Δήμαρχος Βόλου κ. Πάνος Σκοτινιώτης δήλωσε ικανοποιημένος από την απόφαση αυτή και εξέφρασε την ελπίδα ότι θα έχουν θετικό αποτέλεσμα οι προσπάθειες για την εξασφάλιση χρηματοδότησης από το περιφερειακό ΕΣΠΑ, ώστε το έργο να υλοποιηθεί απρόσκοπτα.


Υπενθυμίζεται ότι η μελέτη του Δήμου Βόλου για τη διαμόρφωση της πλατείας Πανεπιστημίου είναι απόλυτα συμβατή με τη μελέτη του έργου για την ανακατασκευή του κτιρίου Ματσάγγου, αφού κατά την εκπόνησή της ελήφθη υπόψη η ανάγκη για ενιαία μορφολογική αντιμετώπιση των δύο ενοτήτων και χρηστική αλληλεπίδραση τους, λόγω της άμεσης γειτνίασης της Πλατείας Πανεπιστημίου με το κτίριο Ματσάγγου, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Να σημειωθεί, επίσης, ότι με απόφαση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Κ. Αγοραστού, το έργο διαμόρφωσης της πλατείας Πανεπιστημίου απαλλάσσεται από τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης, έπειτα από γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Περιφέρειας Θεσσαλίας ότι για τις παρεμβάσεις, όπως αυτές περιγράφονται στην τεχνική έκθεση του έργου, δεν απαιτείται η τήρηση της σχετικής διαδικασίας.


Όπως είναι γνωστό η μελέτη του έργου παρουσιάστηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου από την Τεχνική Υπηρεσία, αποσπώντας θετικές κριτικές και σχόλια. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ιδέα της «κουρελούς» στην οποία στηρίχθηκε η μελέτη, έτσι ώστε η επιφάνεια της πλατείας να προκύψει από ανισοπαχείς λωρίδες διαφορετικών υλικών που θα αναπτύσσονται κάθετα στο μεγάλο άξονα της πλατείας. Αυτές οι λωρίδες θα «δένονται» μεταξύ τους με λεπτά γραμμικά στοιχεία τα οποία θα έχουν έναν ρόλο παρόμοιο με των νημάτων που συγκρατούν τις υφασμάτινες λωρίδες σε μια κουρελού. Οι λωρίδες των σκληρών δαπέδων θα υφαίνουν σ’ ένα ενιαίο σύνολο την επιφάνεια της πλατείας χωρίς όμως να την καταλαμβάνουν όλη. Στο υφαντό που θα προκύψει συμπεριλαμβάνονται και οι φυτεμένες επιφάνειες που θα αποτελούν περίπου το 50% της πλατείας.


Σύμφωνα με τους εμπνευστές της ιδέας, «το μοτίβο της συνύφανσης διαφορετικών στοιχείων σε μια συνεκτική ενότητα μεταφέρει κι έναν απολύτως ταιριαστό συμβολισμό. Μας υποβάλλει την ιδέα της πρόσδεσης των μονάδων σε ένα συλλογικό σχέδιο, τη θεμελιώδη δηλαδή συνθήκη που μετατρέπει τα άτομα σε πολίτες.

SOS ACTA

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

SOS:Διαδώστε το!Απογορεύουν την αναδημοσίευση ειδήσεων στο ίντερνετ με νόμο!!!

Τα περισσότερα ιστιολόγια δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί την σημαντική και ανησυχητική αυτή είδηση… Πριν μερικές μερες(26/1/2012) στην Ιαπωνία, 22 χώρες της ΕΕ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, υπέγραψαν τη συμφωνία ACTA, για τα “πνευματικά δικαιώματα στο διαδίκτυο”, που στην ουσία είναι...

μια συλλογική απόπειρα που στοχεύει στο να μην αναπαράγονται ειδήσεις και ανακοινώσεις από τη μια ιστοσελίδα στην άλλη, ούτε όπως έχουν, ούτε σε μετάφραση, ώστε να μην ενημερώνεται ο κόσμος. Πέντε χώρες της ΕΕ (Γερμανία, Ολλανδία, Εσθονία, Κύπρος και Σλοβακία) δεν την υπέγραψαν, είτε επειδή διαφωνούσαν, είτε επειδή φοβόντουσαν τις αντιδράσεις των πολιτών τους. Οι εδώ πολιτικοί μας θεωρούν πρόβατα και την υπέγραψαν χωρίς να ακουστεί ούτε ψίθυρος… Τον περασμένο Οκτώβριο, την ίδια συμφωνία υπέγραψαν οι: ΗΠΑ, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Σιγκαπούρη και Μαρόκο. Είναι απίστευτο με ποιο τρόπο πλασάρεται η συμφωνία. Την ονομάζουν συμφωνία “κατά της πειρατείας”, και έτσι σκέφτεται ο καθένας απλός και απονήρευτος πολίτης: “Το βρίσκω απόλυτα σωστό. Επιτέλους θα σταματήσει η πειρατεία στα μουσικά CD και στις ταινίες DVD”. Aυτό όμως που κυρίως επιδιώκουν είναι το φρένο στην αναπαραγωγή άρθρων, ειδησεογραφικών και άλλων, αλλά και ανακοινώσεων, εικόνων και βίντεο από τη μια ιστοσελίδα στην άλλη, όπως έχει, ή μεταφρασμένη.Έτσι πιστεύουν πως θα καταφέρουν να κρατάνε τον κόσμο στο σκοτάδι.



Συγχρόνως, θα είναι η τέλεια ευκαιρία να εντατικοποιηθεί η παρακολούθηση των χρηστών του διαδικτύου, με την πρόφαση ότι θα πρέπει να εντοπίζονται οι “παραβάτες”. Οι καταδικασθέντες θα πληρώνουν πρόστιμα ή θα φυλακίζονται. Το άρθρο που ακολουθεί δίνει μια πρώτη γεύση για την ύπουλη νομοθεσία: Μπορεί η μαζική διαμαρτυρία του διαδικτυακού κόσμου να πέτυχε όπως είδαμε την αναστολή των νομοσχεδίων SOPA και PIPA, τώρα όμως μια νέα συμφωνία κατά της πειρατείας έρχεται να ταράξει και πάλι τα νερά… Πράγματι, 22 κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης -ανάμεσα τους και η χώρα μας-υπέγραψαν χθες στο Τόκυο τη συμφωνία κατά της πειρατείας ACTA (Anti-Coutnerfeiting Trade Agreement), με τις διαπραγματεύσεις να πραγματοποιούνται χωρίς δημόσιες διαβουλεύσεις -σχεδόν στα κρυφά. Στην πράξη, το ACTA αφορά τη θέσπιση διεθνών προτύπων σε ζητήματα που σχετίζονται με την προστασία και την επιβολή των πνευματικών δικαιωμάτων και την καταπολέμηση της πειρατείας. Μεταξύ άλλων, η συμφωνία προτείνει σοβαρότατες κυρώσεις -όπως απαγόρευση πρόσβασης στο διαδίκτυο, πρόστιμα ή ακόμα και φυλάκιση- για όσους επιχειρήσουν να χρησιμοποιήσουν ή να μοιραστούν αρχεία προστατευμένα με copyrights. Η υπογραφή της συμφωνίας έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη με χιλιάδες οργανώσεις, ακτιβιστές αλλά και απλούς πολίτες να κατηγορούν το ACTA για κατάργηση της ελευθερίας της έκφρασης στο διαδίκτυο. Ειδικότερα στην Πολωνία, η κατάσταση δείχνει να έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου. Από την περασμένη εβδομάδα πλήθος κόσμου εκδηλώνει την αντίθεση του στη νέα συμφωνία με καθημερινές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Οι διαμαρτυρίες είναι έκδηλες και στον κόσμο του διαδικτύου, όπου ακτιβιστές hackάρουν κυβερνητικές ιστοσελίδες, όπως αυτές του Πρωθυπουργού και του Κοινουβουλίου της χώρας. Από την 1η Οκτωβρίου 2011 τη συμφωνία έχουν υπογράψει και οι ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδάς, Νότια Κορέα, Σιγκαπούρη, Νέα Ζηλανδία και Μαρόκο. Οι πέντε ευρωπαϊκές χώρες που δεν υπέγραψαν είναι οι Γερμανία, Ολλανδία, Εσθονία, Σλοβακία και Κύπρος. Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι προκειμένου να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία θα πρέπει να λάβει την έγκριση του Ευρωκοινοβουλίου τον προσεχή Ιούνιο.


www.katohika.gr

Σκληρή επιστολή Ιερώνυμου σε Παπαδήμο

Από NEWS 247 | News247.gr – 5 ώρες πριν

• 
  
• Διεύθυνση e-mail
• Εκτύπωση

• ΜεγέθυνσηΣκληρή επιστολή Ιερώνυμου σε Παπαδήμο

"Σκληρή"  επιστολή στον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο απέστειλε σήμερα, Πέμπτη, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος σχετικά με τις επιπτώσεις της κρίσης στην ελληνική κοινωνία.

"Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους", γράφει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως "ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας".
Αναλυτικά η επιστολή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου
"Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.
Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους. Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.
Στις δύσκολες και - αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι. Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.
Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων. Για να δώσει ένα πιάτο φαΐ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.
Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.
Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.
Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας.
Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.
Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.
Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.
Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.
Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.

Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας.
Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.
Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα.
Δυστυχώς όμως !

Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προ-κλητικά.
Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους. Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας.
Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.
Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.
Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.
Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.
Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.
Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.
Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας.
Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας
Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.
Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.
Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνες σήμερα".

πηγή: yahoo

Υποψήφιοι βραβείων λογοτεχνίας

Aνακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2011

10Share

Ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2011 (αφορούν στις εκδόσεις έτους 2010) στα οποία κατέληξε η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας από τον «βραχύ κατάλογο» των υποψήφιων προς βράβευση έργων.

Παράλληλα, όπως επιτάσσει η νέα νομοθεσία που διέπει τον θεσμό των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας (ν. 3905/2010), δίνεται στη δημοσιότητα το ...
... σκεπτικό βράβευσης της αρμόδιας Επιτροπής για κάθε κατηγορία.

ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Ντίνο Χριστιανόπουλο για το σύνολο του έργου του.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ
Απονέμεται ομόφωνα στον Θωμά Κοροβίνη για το έργο του με τίτλο «Ο γύρος του θανάτου», εκδόσεις Άγρα.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ - ΝΟΥΒΕΛΑΣ
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Χρήστο Οικονόμου για το έργο του με τίτλο «Κάτι θα γίνει, θα δεις», εκδόσεις Πόλις.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ
Απονέμεται ομόφωνα στον Γιώργο Μαρκόπουλο για το έργο του με τίτλο «Κρυφός κυνηγός», εκδόσεις Κέδρος.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ - ΚΡΙΤΙΚΗΣ
Απονέμεται ομόφωνα εξ ημισείας στην Γεωργία Γκότση για το έργο της με τίτλο «Η διεθνοποίησις της φαντασίας - : Σχέσεις της ελληνικής με τις ξένες λογοτεχνίες τον 19ο αιώνα», εκδόσεις Gutenberg και στην Βενετία Αποστολίδου για το έργο της με τίτλο «Τραύμα και μνήμη - : Η πεζογραφία των πολιτικών προσφύγων» εκδόσεις Πόλις.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ - ΧΡΟΝΙΚΟΥ - ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
Το Βραβείο Χρονικού - Μαρτυρίας απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Γιώργο Χ. Θεοχάρη για το έργο του με τίτλο «Δίστομο - : 10 Ιουνίου 1944 - Το ολοκαύτωμα», εκδόσεις Σύγχρονη Έκφραση.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Απονέμεται ομόφωνα εξ ημισείας στον Mιχάλη Γεννάρη για το έργο του με τίτλο «Πρίγκιπες και δολοφόνοι», εκδόσεις Ίνδικτος και στον Θοδωρή Ρακόπουλο για το έργο του με τίτλο «Φαγιούμ», εκδόσεις Μανδραγόρας.

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΟΑΓΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
Δεν απονέμεται.
Υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή απαρτίζεται από τους κ.κ.: Νίκο Δαββέτα, Συγγραφέα και Κριτικό Λογοτεχνίας (Πρόεδρος) Λίζυ Τσιριμώκου, Καθηγήτρια Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκη (Αντιπρόεδρος) Χρίστο Αστερίου, Συγγραφέα, Δημήτρη Καργιώτη, Επίκουρο Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τίνα Μανδηλαρά, Κριτικό Λογοτεχνίας, Δημήτρη Μίγγα, Συγγραφέα, Ανδρέα Μήτσου, Συγγραφέα, Λίνα Πανταλέων, Κριτικό Λογοτεχνίας.
Ο βραχύς κατάλογος υποψήφιων προς βράβευση έργων (δημοσιευμένων το έτος 2010), από τον οποίο επελέγησαν οι ανωτέρω βραβευθέντες είναι ο εξής (αλφαβητικά) :

Α. Υποψήφιοι για το Βραβείο Μυθιστορήματος :
1. Κώστας Ακρίβος για το έργο του «Ποιος θυμάται τον Αλφόνς», εκδόσεις Μεταίχμιο.
2. Θεόδωρος Γρηγοριάδης για το έργο του «Ο παλαιστής και ο δερβίσης», εκδόσεις Πατάκη.
3. Μάρω Δούκα για το έργο της «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ», εκδόσεις Πατάκη.
4. Ιωάννα Καρυστιάνη για το έργο της «Τα σακιά», εκδόσεις Καστανιώτη.
5. Θωμάς Κοροβίνης για το έργο του «Ο γύρος του θανάτου», εκδόσεις ’γρα.
6. Γιάννης Μακριδάκης για το έργο του «Ήλιος με δόντια», εκδόσεις Εστία.
7. Αμάντα Μιχαλοπούλου για το έργο της «Πώς να κρυφτείς», εκδόσεις Καστανιώτη.

Β. Υποψήφιοι για το Βραβείο Διηγήματος – Νουβέλας :
1. Θανάσης Βαλτινός για το έργο του «Ο τελευταίος Βαρλάμης», εκδόσεις Εστία.
2. Μιχάλης Γκανάς για το έργο του «Γυναικών - : Μικρές και πολύ μικρές ιστορίες», εκδόσεις Μελάνι.
3. Αλέξανδρος Ίσαρης για το έργο του «Βίνκελμαν ή το πεπρωμένο», εκδόσεις Κίχλη.
4. Αχιλλέας Κυριακίδης για το έργο του «Κωμωδία», εκδόσεις Πόλις.
5. Βάσω Νικολοπούλου για το έργο της «Βασιλική», εκδόσεις Πόλις.
6. Χρήστος Οικονόμου για το έργο του «Κάτι θα γίνει, θα δεις», εκδόσεις Πόλις.
7. Ελεωνόρα Σταθοπούλου για το έργο της «Καλό αίμα, κακό αίμα», εκδόσεις Εστία.

Γ. Υποψήφιοι για το Βραβείο Ποίησης :
1. Νάσος Βαγενάς για το έργο του «Στη Νήσο των Μακάρων», εκδόσεις Κέδρος.
2. Γιώργος Βέης για το έργο του «Μετάξι στον κήπο», εκδόσεις Ύψιλον.
3. Γιάννης Κοντός για το έργο του «Η στάθμη του σώματος», εκδόσεις Μεταίχμιο.
4. Χριστόφορος Λιοντάκης για το έργο του «Στο τέρμα της πλάνης», εκδόσεις Καστανιώτη.
5. Γιώργος Μαρκόπουλος για το έργο του «Κρυφός κυνηγός», εκδόσεις Κέδρος.
6. Θανάσης Μαρκόπουλος για το έργο του «Μικρές ανάσες», εκδόσεις Μελάνι.
7. Κώστας Μαυρουδής για το έργο του «Τέσσερις εποχές», εκδόσεις Κέδρος.
8. Αργύρης Χιόνης για το έργο του «Ό,τι περιγράφω με περιγράφει – Ποίηση δωματίου», εκδόσεις Γαβριηλίδης.

Δ. Υποψήφιοι για το Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής :
1. Στέση Αθήνη για το έργο της «Όψεις της νεοελληνικής αφηγηματικής πεζογραφίας, 1700-1830», εκδόσεις Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Ε.Ι.Ε.) Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.
2. Βενετία Αποστολίδου για το έργο της «Τραύμα και μνήμη - : Η πεζογραφία των πολιτικών προσφύγων», εκδόσεις Πόλις.
3. Δημήτρης Αρβανιτάκης για το έργο του «Στο δρόμο για τις Πατρίδες - : Η Ape italiana a Londra, ο Ανδρέας Κάλβος, η ιστορία», εκδόσεις Μουσείο Μπενάκη.
4. Γεωργία Γκότση για το έργο της «"Η διεθνοποίησις της φαντασίας" - : Σχέσεις της ελληνικής με τις ξένες λογοτεχνίες τον 19ο αιώνα», εκδόσεις Gutenberg.
5. Aλέξης Ζήρας για το έργο του «Όψεις της κυπριακής πεζογραφίας 1900-2000», εκδόσεις Πάπυρος Εκδοτικός Οργανισμός Αίπεια.
6. Σάββας Μιχαήλ για το έργο του «Γκόλεμ ή περί υποκειμένου και άλλων φαντασμάτων», εκδόσεις ’γρα.
7. Τζίνα Πολίτη για το έργο της «Η δοκιμασία της ανάγνωσης», εκδόσεις Αγρα.
Ε. Υποψήφιοι για το Βραβείο Μαρτυρίας – Bιογραφίας – Χρονικού – Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας :
1. Γεράσιμος Αλεξάτος για το έργο του «Οι Έλληνες του Γκαίρλιτς 1916-1919», εκδόσεις Αφοί Κυριακίδη.
2. Γιώργος Χ. Θεοχάρης για το έργο του «Δίστομο - : 10 Ιουνίου 1944 - Το ολοκαύτωμα», εκδόσεις Σύγχρονη Έκφραση.
3. Αθηνά Κακούρη για το έργο της «Με τα χέρια σταυρωμένα…», εκδόσεις Πατάκη.
4. Καρίνα Λάμψα [και] Ιακώβ Σιμπή για το έργο «Η ζωή απ' την αρχή - : Η μετανάστευση των Ελλήνων Εβραίων στην Παλαιστίνη (1945-1948)», εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
5. Μαίρη Μικέ για το έργο «Αλληλογραφία Νίκου Καββαδία – Μ. Καραγάτση», εκδόσεις ’γρα.
6. Νίκος Μπίστης για το έργο του «Προχωρώντας και αναθεωρώντας», εκδόσεις Πόλις.
7. Φώτης Τερζάκης για το έργο του «Η αυλακιά του Ρεμπώ - : Τρία ταξίδια», εκδόσεις Πανοπτικόν.

ΣΤ. Υποψήφιοι για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα :
1. Mιχάλης Γεννάρης για το έργο του «Πρίγκιπες και δολοφόνοι», εκδόσεις Ίνδικτος.
2. Ανέστης Μελιδώνης για το έργο του «Αστέρια από χαρτί», εκδόσεις Γαβριηλίδης.
3. Στέφανος Παπαδημητρίου για το έργο του «Δυσλεκτικό στόμα δίγλωσσων τεράτων», εκδόσεις Ηριδανός.
4. Θοδωρής Ρακόπουλος για το έργο του «Φαγιούμ», εκδόσεις Μανδραγόρας.
5. Γιάννης Χριστοδούλου για το έργο του «Επί ματαίω», εκδόσεις Γαβριηλίδης. 

πηγη: ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Υ.Σ. ΜΗ ΜΑΣ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΣΤΟΝ "ΚΑΔΟ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ" ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΜΑΣ!!

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ .........................

AΓΑΠΗΤΕΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ
  ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

(ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ, ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ) ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΕΛAIΩΝΑ ΘΗΒΑΣ.  
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ: ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (ΕΦΗΒΕΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ)
ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ:
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΟΥΣ, Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ
Η ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ  ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ!!!
ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΜΙΚΡΟΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ... ΕΧΟΥΜΕ!!!
  ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ........

Ο,ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ Ή ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ Ή ΣΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ... ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΡΘΩΠΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΕΣ ΖΩΗΣ...
  ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ:
ΡΟΥΧΑ, ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ, ΣΕΝΤΟΝΙΑ, ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ, ΠΕΤΣΕΤΕΣ
ΜΙΚΡΑ ΘΕΡΜΑΝΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ (ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ, ΑΛΟΓΟΝΟΥ, ΣΟΜΠΕΣ) Η/Υ, ΕΚΤΥΠΩΤΕΣ, ΦΑΞ (ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΤΕ ΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΘΕΛΕΤΕ, ΕΙΔΙΚΑ ΟΣΟΙ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΣΕ HIGH-TECK ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ)
ΑΦΙΣΕΣ (ΜΕ ΤΟΠΙΑ Η ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΧΡΩΜΑ ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ!) ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ (ΨΥΓΕΙΑ, ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ)
ΜΙΚΡΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ "ΜΑΤΙΑ" ΚΟΥΖΙΝΑΣ (ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ!) ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ, ΣΥΡΤΑΡΙΕΡΕΣ, ΡΑΦΙΕΡΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ!!! (ΟΣΟΙ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ, Π.Χ. ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΠΟΥ ΤΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΤΑΚΤΙΚΑ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΕΤΟΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ)
 
Ή ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΕ, Π.Χ. ΕΙΔΗ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ (ΠΑΝΕΣ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΣΑΜΠΟΥΑΝ, ΣΕΡΒΙΕΤΕΣ) Ή ΤΗΛΕΚΑΡΤΕΣ...
  ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ....  
      ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕYΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ.
  Υ.Σ. ΜΗ ΜΑΣ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΣΤΟΝ "ΚΑΔΟ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ" ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΜΑΣ!!
 
  ΜΑΡΘΑ ΤΑΒΟΥΛΑΡΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛAIΩΝΑ ΘΗΒΩΝ
ΕΛAIΩΝΑΣ ΘΗΒΑΣ, 32 200 22620-73028

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ: Κορίτσι χωρίς δάχτυλα μαθαίνει σταυροβελονιά

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ: Κορίτσι χωρίς δάχτυλα μαθαίνει σταυροβελονιά: Η Peng Jiangya έχασε όλα της τα δάχτυλα όταν ήταν παιδί επειδή έπεσε σε μια αναμμένη σόμπα, ενώ έλειπαν οι γονείς της. Αυτό όμως δεν την στ...

AETOS HALKIDIKIS: Διώχνουν την Παναγιά από τα σχολεία ;

AETOS HALKIDIKIS: Διώχνουν την Παναγιά από τα σχολεία ;: Μαθαίνω ότι στο Υπουργείο Παιδείας & Δια Βίου Μάθησης σχεδιάζουν, από την επόμενη χρονιά, στο μάθημα των θρησκευτικών της Β...

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Διώχνουν την Παναγιά από τα σχολεία ;

Μαθαίνω ότι στο Υπουργείο Παιδείας & Δια Βίου Μάθησης σχεδιάζουν, από την επόμενη χρονιά, στο μάθημα των θρησκευτικών της Β΄ Γυμνασίου να απουσιάζει κάθε αναφορά στη μορφή της Παναγίας, καθώς και η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την επιδερμική προσέγγιση της Καινής Διαθήκης, θεωρώντας περιττή για τη νέα γενιά της χώρας μας τη διδασκαλία για την Παναγία, τα Πάθη του Ιησού, τη Σταυρική Θυσία και την Ανάσταση.

Η νέα ύλη περιορίζεται σε ορισμένες αναφορές στα... θέματα αυτά, μεταβάλλοντας το μάθημα των Θρησκευτικών σε φιλολογική προσέγγιση των ομοιοτήτων και των διαφορών των διαφόρων θρησκειών! Προκρίνεται, μάλιστα, μια οπτική, σύμφωνα με την οποία όλες οι θρησκείες είναι ίδιες, με διαφορετικές βέβαια εκδοχές. Υπό αυτό το πρίσμα, δίνονται πλέον κάποιες πληροφορίες για τον Χριστό, όπως ακριβώς δίνονται και για τον Αλλάχ. (!) Το μάθημα των Θρησκευτικών χάνει το χριστιανικό του χαρακτήρα και μεταβάλλεται σε υπόθεση της θρησκειολογίας, με τις συγκρίσεις μεταξύ των διαφόρων θρησκειών να κυριαρχούν.

Είναι πράγματι απίστευτο, ότι στους πυρήνες της διδακτικής ύλης – για τους οποίους μάλιστα ενημερώθηκαν οι επιμορφωτές καθηγητές-  περιλαμβάνονται ενότητες, όπως «Ο Ιησούς Χριστός στο Κοράνι και στη λογοτεχνία του Ισλάμ»! Ή «Διάσπαση και αντιπαλότητα στις θρησκείες», με τα παιδιά να καλούνται να μελετήσουν ως κυρίαρχο θέμα «Χριστιανούς που διώκουν χριστιανούς»! Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια τόσο εύπλαστη ηλικία, στην εφηβεία, όταν ο νέος άνθρωπος αναζητεί, πιο έντονα από ποτέ, διεξόδους και αλήθεια. Κι έρχεται η νέα ύλη των Θρησκευτικών να του στερήσει ένα παράθυρο στο φως και ουσιαστικά να του περιορίσει τη συνολική ανάπτυξή του ως ανθρώπου.
Αν, επιπλέον, σκεφτούμε ότι στο νέο λύκειο που ευαγγελίζεται το Υπουργείο Παιδείας και διά Βίου Μάθησης μειώνονται οι ώρες διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στη Β΄ Λυκείου, ενώ στη Γ΄ Λυκείου το εν λόγω μάθημα μετατρέπεται σε επιλεγόμενο, τότε αντιλαμβανόμαστε την έκταση ενός ατοπήματος που συντελείται βήμα-βήμα.
Ως Ελληνίδα και ως μητέρα, είμαι εκατό τοις εκατό υπέρ της ανάπτυξης της κριτικής σκέψης των παιδιών μας, καθώς και υπέρ της υποβολής τους σε ποικίλα ερεθίσματα που ευνοούν τη σύγκριση, την σε βάθος ανάλυση, την έρευνα, την επιλογή…   Άλλο όμως αυτό, και άλλο να «εξορίζουμε» την Παναγιά! Αν η θρησκεία είναι θρησκειολογία, τότε και η γλώσσα είναι γλωσσολογία, η ηθική γίνεται ηθικολογία, η πολιτική αναλώνεται σε πολιτικολογία, η παιδεία μεταλλάσσεται σε εκπαίδευση , ενώ και ο πεπαιδευμένος νέος άνθρωπος αλλοιώνεται σε εκπαιδευμένο που έχει θεωρητικές γνώσεις, χωρίς βιώματα και αλήθειες. Χωρίς στάση ζωής.
Ρωτάω λοιπόν :
Προοδευτικότητα είναι να καταστρέφεις τις παραδόσεις; Να φαλκιδεύεις την ταυτότητά σου;
Γιατί πρέπει να αποκόψουμε το θρησκευτικό βίωμα έτσι όπως υπάρχει στη, συνυφασμένη με τον ελληνισμό, χριστιανική θρησκεία και τι εξυπηρετεί η κίνηση αυτή;
Στην λογική ενός «εύπεπτου» διεθνισμού, θα αλλοιώσουμε  τα εθνικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας, χτυπώντας τον πυρήνα της εθνικής μας ενότητας: την εθνική συνείδηση, συστατικό στοιχείο της οποίας είναι η κοινή θρησκευτική πίστη;
Σεβασμός στην ανεξιθρησκία και στα αναμφισβήτητα δικαιώματα των αλλόθρησκων σημαίνει «εξορία» της Παναγίας;
Ο χριστιανισμός είναι φως. Δεν είναι σκοτάδι. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας, και ανεξίτηλο. Η πνευματικότητά του δεν συνιστά αναλώσιμη ιστορία προς σύγκριση με άλλες αντίστοιχες θρησκευτικές ιστορίες. Είναι στήριγμα στον άνθρωπο. Και αυτό δεν αλλάζει, όσες προσπάθειες και αν γίνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
dbakali.gr

Εκδότες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης - ΑΥΓΗ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΥΓΗ

• Aρχική
• Απόψεις
• ΣΤΗΛΕΣ
• ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ
• Εκδότες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Εκδότες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/01/2012

από τον ΑΝΤΑΙΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗ

Τα τελευταία χρόνια είχαμε κι εδώ την εξάπλωση βιβλιοπωλικών αλυσίδων. Γίγαντες με πήλινα πόδια, τα νέα βιβλιοπωλεία που απλώθηκαν σε όλη τη χώρα, δεν έφεραν νέους αναγνώστες και δεν είχαν τα ποθητά αποτελέσματα. Έτσι κάποιες μεγάλες αλυσίδες άρχισαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Με την κρίση άρχισαν να κλείνουν βιβλιοπωλεία που είχαν ανοίξει μόλις πριν ένα ή δύο χρόνια

Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα θέματα των δημοσιογράφων που ασχολούνται με το βιβλίο και τα πολιτιστικά θέματα γενικότερα. Η κρίση και το βιβλίο, η κρίση πάνω από το βιβλίο, το βιβλίο κάτω από την κρίση, το βιβλίο μέσα στην κρίση. Δεκάδες μικρά και μεγάλα άρθρα, μερικά σοβαρά, άλλα όχι, κάποια κατατοπιστικά, άλλα καθόλου, που προσπαθούν να ανιχνεύσουν μια κατάσταση που ανησυχεί όλους όσοι δουλεύουν στον χώρο αυτόν αλλά και όσους αγαπούν το βιβλίο ως απλοί αναγνώστες. Είναι αλήθεια, ένας από τους λίγους χώρους που στην Ελλάδα λειτουργούσε καλά, τώρα κινδυνεύει να γίνει από τους πιο εμβληματικούς χώρους της κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα.
Λειτουργούσε καλά; Αν η διαπίστωση αυτή υπονοεί έναν χώρο που λειτουργούσε ορθολογικά, με θεσμοθετημένους κανόνες, με έλεγχο και με αυτοέλεγχο, με επαγγελματική συνέπεια, καθώς και με οργανωμένη παραγωγή και διακίνηση, όχι, ο χώρος του βιβλίου, στην Ελλάδα, δεν λειτούργησε ποτέ σωστά. Αν όμως η διαπίστωση αφορά έναν χώρο που, σε σύγκριση με άλλους τομείς της ελληνικής αγοράς και παρά τις πολλές αδυναμίες του, είχε αξιοθαύμαστη δυναμικότητα, μπορούσε να παρακολουθεί τι συμβαίνει στο εξωτερικό, να προωθεί σχετικά αποτελεσματικά τα προϊόντα του, να δίνει μάχες και να τις κερδίζει, τότε ναι, ο χώρος του βιβλίου ήταν ένας ζωντανός οργανισμός.

***

Οι αδυναμίες πολλές αλλά όχι αυτές που πολλοί δημοσιογράφοι καταλογίζουν στον χώρο. Δεν είναι αλήθεια, για παράδειγμα, ότι η κρίση ήταν μοιραίο να ενσκήψει επειδή υπήρχε υπερπαραγωγή βιβλίων: η Ελλάδα όχι μόνο δεν ξεπέρασε αλλά ούτε έφτανε, αναλογικά, τα ποσοστά βιβλίων που παράγονται και διακινούνται κάθε χρόνο στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες - και στις χώρες αυτές περιλαμβάνονται και συγγενικές χώρες όπως η Ιταλία, όπου όλοι επίσης γκρινιάζουν ότι ο κόσμος δεν διαβάζει αρκετά.
Δεν είναι, επίσης, αλήθεια ότι το ελληνικό βιβλίο είναι (ή ήταν) ακριβό προϊόν. Κατ' αρχάς σε μια χώρα όπου οποιαδήποτε ταβέρνα δεν κοστίζει λιγότερο από 20 ευρώ κι ένα ποτό σε ένα μέτριο μπαρ 10 ευρώ, το βιβλίο των 10, 15, 20, άντε και 25 ευρώ για τα πολυσέλιδα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβό, αν κρίνουμε τη διάρκεια (αλλά και την ποιότητα) της απόλαυσης που προσφέρει σε σχέση με μια μπριζόλα ή ένα τζιν τόνικ. Άλλωστε, εδώ το κόστος δεν έχει σχέση με τη μάρκα, ο Σαραμάγκου δεν πουλιέται ακριβότερα από τη Μαντά επειδή γράφει καλύτερη λογοτεχνία. Τα κόστη στα βιβλία έχουν σχέση βεβαίως με το χαρτί ή την καλή βιβλιοδεσία, αλλά κυρίως με την καλή μετάφραση, την καλή επιμέλεια, τη φροντισμένη γενικά έκδοση ενός βιβλίου. Ήδη οι μεταφραστές, σε αυτή τη χώρα, πληρώνονται λιγότερο (πολύ λιγότερο) από τους συναδέλφους τους στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αφού τα τιράζ εδώ είναι αναγκαστικά μικρά και οι καλοί λογαριασμοί μπορεί να κάνουν καλούς φίλους αλλά σίγουρα δεν παράγουν καλά βιβλία.
(Τις προάλλες δημοσιογράφος κυριακάτικης εφημερίδας αναρωτιόταν γιατί δεν μπορούμε να έχουμε κι εδώ βιβλία τσέπης με φτηνό χαρτί και φτηνή τιμή όπως στο εξωτερικό. Το ίδιο ερωτηματικό γεννήθηκε και σε ιδιοκτήτρια μεγάλου βιβλιοπωλείου της Αθήνας, που προφανώς είχε διαβάσει το άρθρο του συναδέλφου. Σαν να μην ήξεραν και οι δύο, παρά τα χρόνια που έχουν ζήσει ανάμεσα σε βιβλία, μερικές βασικές αλήθειες: Κατ' αρχάς, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, τα βιβλία στο εξωτερικό βγαίνουν με χοντρό εξώφυλλο και πολύ ακριβότερη από την ελληνική τιμή. Αν έχουν εμπορική επιτυχία, τότε ναι, φωτογραφίζονται (δηλαδή με μηδενικό επιπλέον κόστος) και βγαίνουν σε βιβλία τσέπης. Δεύτερον: Στο εξωτερικό υπάρχουν οι μηχανές βαθυτυπίας που, σε σχέση με τις μηχανές όφσετ, είναι πολύ φτηνές και γρήγορες. Σου ξεπετάνε δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα σε μερικά λεπτά. Όταν λοιπόν το κανονικό τιράζ ενός βιβλίου στην Ελλάδα είναι μόλις 2.000 αντίτυπα, ενώ, αντίστοιχα, στο εξωτερικό -μιλάμε πάντα για τις εμπορικές επιτυχίες που μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα γίνονται και βιβλία τσέπης- ξεκινούν με 100.000, είναι φανερό ότι τα μεγέθη είναι διαφορετικά. Η βαθυτυπία δεν «σηκώνει» 2.000 αντίτυπα, χρειάζονται οι μηχανές όφσετ. Βιβλίο τσέπης σημαίνει πολλούς αναγνώστες, γι' αυτό και μετά τα Βίπερ όσοι εκδότες προσπάθησαν να δοκιμάσουν, επέστρεψαν γρήγορα στο γνωστό, μπαστάρδικο ελληνικό τρόπο βιβλίου που δεν έχει ούτε το σκληρό εξώφυλλο και την άψογη εμφάνιση των ξένων βιβλίων ούτε την οικονομική λύση των -ευτελών- βιβλίων τσέπης.

***

Πώς όμως εκφράζεται σήμερα η κρίση στον χώρο του βιβλίου;
Κατ' αρχάς υπάρχει σημαντική πτώση του αριθμού πωλήσεων, πτώση που κυμαίνεται γύρω στα 30-35%. Οι Έλληνες, που έτσι κι αλλιώς δεν έμαθαν ποτέ τους να διαβάζουν (ακόμα κι ο αριθμός των βιβλίων που διαβάζει ένας τυπικός Έλληνας διανοούμενος είναι εντυπωσιακά μικρότερος από αυτόν ενός Ιταλού π.χ. διανοουμένου), εξακολουθούν να έχουν την αντίληψη ότι το βιβλίο αποτελεί είδος πολυτελείας, πράγμα που δεν θεωρεί για την μπίρα ή για τη βενζίνη του αυτοκινήτου του. Και επειδή η κρίση που ζούμε είναι εν πολλοίς και ψυχολογική, το βιβλίο κόβεται, κι ας έπρεπε θεωρητικώς να έχει αύξηση, αφού όλοι έχουμε μειώσει τις εξόδους μας και αφού η τηλεόραση, φέτος περισσότερο από ποτέ, έχει ελάχιστα πράγματα να προσφέρει.
Αρνητική και επικίνδυνη η μείωση των πωλήσεων, αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Ή, για να είμαστε πιο σαφείς, δεν είναι αυτό το σοβαρότερο πρόβλημα.

***

Οι σχέσεις εκδοτών και βιβλιοπωλών, στην Ελλάδα, ήταν πάντα περίεργες. Σε όλο τον κόσμο οι εκδότες μοιράζονται τα κόστη, τις ευθύνες και τα κέρδη με τους βιβλιοπώλες. Όχι πως έχουν κοινές εταιρείες ή είναι συνέταιροι. Απλώς οι βιβλιοπώλες, στο εξωτερικό, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την προώθηση των βιβλίων, γίνονται συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι στον κύκλο της διακίνησης του βιβλίου, έχουν έναν δικό τους χαρακτήρα, δημιουργούν κι αυτοί τους δικούς τους αναγνώστες-αγοραστές. Εδώ, ποιος ξέρει γιατί και πώς, στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι βιβλιοπώλες είναι απλώς μεσάζοντες που ενδιαφέρονται για το πώς θα αυξήσουν τα ποσοστά τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ για την προβολή των βιβλίων, θεωρούν ότι είναι, κι αυτή, δουλειά του εκδότη. Πληρώνονται τις βιτρίνες τους, διότι έτσι έμαθαν ότι κάνουν και τα σουπερμάρκετ με τα ράφια που βρίσκονται στο ύψος του ανθρώπινου ματιού. Και συχνά συμβαίνει το παράδοξο να τους πηγαίνεις π.χ. αφίσες και να μην τις δέχονται διότι... δεν έχουν χώρο να τις βάλουν. Όσο για τις λίστες των ευπώλητων βιβλίων που παραδίδουν στις εφημερίδες, αυτές έχουν περισσότερη σχέση με την αντίληψη που έχουν για τις δημόσιες σχέσεις με τους εκδότες παρά με τις πραγματικές τους πωλήσεις.
Τα τελευταία χρόνια είχαμε κι εδώ την εξάπλωση βιβλιοπωλικών αλυσίδων. Γίγαντες με πήλινα πόδια, τα νέα βιβλιοπωλεία που απλώθηκαν σε όλη τη χώρα, δεν έφεραν νέους αναγνώστες και δεν είχαν τα ποθητά αποτελέσματα. Έτσι κάποιες μεγάλες αλυσίδες άρχισαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Με την κρίση άρχισαν να κλείνουν βιβλιοπωλεία που είχαν ανοίξει μόλις πριν ένα ή δύο χρόνια. Κι άρχισαν να χρωστάνε στους εκδότες χρήματα από βιβλία που είχαν ήδη πουλήσει.
Οι εκδότες, από την άλλη, φοβούμενοι ότι αν κλείσουν τα βιβλιοπωλεία, δεν θα έχουν πλέον σημεία πώλησης των βιβλίων τους, ανέχτηκαν μια τέτοια κατάσταση. Όταν όμως η κατάσταση έγινε ανεξέλεγκτη, κι όταν ήταν πλέον φανερό ότι πολλοί μπορούν να εκμεταλλεύονται την ίδια τους την κρίση, ήταν ήδη αργά: τα χρέη κάποιων βιβλιοπωλών σε όλους τους εκδότες μετράνε σήμερα πολλά μηδενικά, υπερβολικά πολλά μηδενικά. Οι ίδιοι οι εκδότες, που βλέπανε τα βιβλία τους να πουλιούνται αλλά να μην παίρνουν πίσω τα χρήματα από τις πωλήσεις, έριξαν -πού αλλού;- το βάρος στους εργαζόμενους και στους πιστωτές τους. Με αποτέλεσμα όλο το σύστημα να κινδυνεύει να καταρρεύσει από τη μια στιγμή στην άλλη.

***

Στην Ελλάδα οι επιχειρηματίες έχουν μάθει τον καιρό των παχιών αγελάδων να βγάζουν χρήματα, να τα κάνουν οικόπεδα ή να τα στέλνουν στην Ελβετία. Όταν όμως οι αγελάδες αδυνατίζουν, κανένας δεν βάζει το χέρι στην τσέπη. Στους βιβλιοπώλες που χρωστάνε αυτή τη στιγμή τα μαλλιά της κεφαλής τους (φωτεινές εξαιρέσεις, ας το γράψουμε κι αυτό, από τα μεγάλα βιβλιοπωλεία της Αθήνας ο Ιανός και η Πολιτεία, που πληρώνουν κανονικά τα βιβλία που πουλάνε), συγκαταλέγονται γόνοι μεγάλων αστικών οικογενειών ή επιχειρηματίες που έγιναν γνωστοί από το τίποτα βγάζοντας λεφτά -καθώς λέγεται- ακόμα και με τη συνδρομή πολιτικών κομμάτων ή μεγάλων δημοσιογραφικών οργανισμών. Τους ανθρώπους αυτούς, χρηματοδοτούν αυτή τη στιγμή, με τους όχι υψηλούς μισθούς τους, οι εργαζόμενοι στους διάφορους χώρους του βιβλίου, αφού, όταν δεν απολύονται, πληρώνονται καθυστερημένα και ευκαιριακά. Οι εκδότες, που θα έπρεπε να τους προστατεύσουν, προστατεύοντας ταυτόχρονα τα συμφέροντά τους, δεν συνασπίζονται μεταξύ τους ώστε να βρουν μια κοινή γραμμή αντιμετώπισης του προβλήματος, διότι κανείς δεν έχει εμπιστοσύνη στον άλλο.
Έτσι, μετά την οικονομική και ψυχολογική κρίση, υπάρχει και μια βαθύτατη ηθική κρίση στον χώρο του βιβλίου. Οι γιορτές που πέρασαν είδαν τους εκδότες, παρά τα προβλήματα, να βγάζουν νέα και καλά βιβλία και τον κόσμο να γεμίζει -επιτέλους!- τα βιβλιοπωλεία. Μέχρι τη στιγμή όμως που γράφονται αυτές οι γραμμές, η κατάσταση με κάποιους μεγάλους βιβλιοπώλες δεν έχει αλλάξει. Λέγεται ότι κάθονται τα βράδια μπροστά στο τζάκι, με κατεβασμένες κουρτίνες, και μετράνε τα χρήματα που βάζουν στην άκρη έτσι ώστε, όταν περάσει με το καλό η κρίση, να έχουν ένα γερό κομπόδεμα και να ξεχυθούν στην αγορά με νέες επιχειρησιακές πρωτοβουλίες. Καλό κι αυτό, αρκεί μέχρι τότε να υπάρχει αγορά βιβλίου στην Ελλάδα.

... μα εγώ... σ' ανάστησα...

Έψαξα για να ένα τραγούδι που να μιλάει για γιό, κι άκουσα για πρώτη μου φορά, αυτό! Συγκλονιστικότατο!

Αφιερωμένο στην μνήμη του Αλέξανδρου και σε όλα τα νειάτα που κατακλύζουν τις πλατείες γιατί εμείς οι μεγάλοι μαρμαρώσαμε τα όνειρά τους...



Κώστας Χατζής - γιε μου μονάκριβέ μου!

...βρίσκεσαι εκεί που είσαι, γιατί σου είπαν ψέματα!...

Ειδήσεις πούπουλα

Έμαθα και to salvari mou!
Όσο ζει κανείς, μαθαίνει!
Δεν ξέρω ποιος γεννήθηκε μορφωμένος, πάντως σήμερα έμαθα πως ο Muammer Ketencoğlu είναι Τούρκος και θαυμάζει πολύ τον Ελληνικό πολιτισμό, τόσο που τον διδάσκει κιόλας σε πανεπιστήμιο της Τουρκίας!
Έμαθα ακόμα, κι ας είναι καλά η zougla.gr και ο Γιώργος Ξυλούρης, ότι ο Muammer Ketencoğlu είναι τυφλός, μα ο τρόπος που βλέπει το ακορντεόν του, τον κάνει να βγάζει νότες πούπουλα και να τον θαυμάζουν όλοι!
Σκέψου, τότε, εγώ!

Ήταν ο τόπος μου

ένα χαμόγελο

Αλήθειες κι εδώ

γιάννης φιλιππίδης ΙΙΙ

πέρα από τις επιμέρους διαφωνίες ή κενά, είναι ένα από τα ειλικρινέστερα άρθρα, που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια για τα «ΜΑΣΚΑΡΕΥΟΜΑΙ και ΒΓΑΙΝΩ!» του ελληνικού βιβλίου…

«…Οι σχέσεις εκδοτών και βιβλιοπωλών, στην Ελλάδα, ήταν πάντα περίεργες. Σε όλο τον κόσμο οι εκδότες μοιράζονται τα κόστη, τις ευθύνες και τα κέρδη με τους βιβλιοπώλες. Όχι πως έχουν κοινές εταιρείες ή είναι συνέταιροι. Απλώς οι βιβλιοπώλες, στο εξωτερικό, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την προώθηση των βιβλίων, γίνονται συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι στον κύκλο της διακίνησης του βιβλίου, έχουν έναν δικό τους χαρακτήρα, δημιουργούν κι αυτοί τους δικούς τους αναγνώστες-αγοραστές. Εδώ, ποιος ξέρει γιατί και πώς, στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι βιβλιοπώλες είναι απλώς μεσάζοντες που ενδιαφέρονται για το πώς θα αυξήσουν τα ποσοστά τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ για την προβολή των βιβλίων, θεωρούν ότι είναι, κι αυτή, δουλειά του εκδότη. Πληρώνονται τις βιτρίνες τους, διότι έτσι έμαθαν ότι κάνουν και τα σουπερμάρκετ με τα ράφια που βρίσκονται στο ύψος του ανθρώπινου ματιού. Και συχνά συμβαίνει το παράδοξο να τους πηγαίνεις π.χ. αφίσες και να μην τις δέχονται διότι... δεν έχουν χώρο να τις βάλουν. Όσο για τις λίστες των ευπώλητων βιβλίων που παραδίδουν στις εφημερίδες, αυτές έχουν περισσότερη σχέση με την αντίληψη που έχουν για τις δημόσιες σχέσεις με τους εκδότες παρά με τις πραγματικές τους πωλήσεις…»

Εκδότες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης - Η Αυγή online

www.avgi.gr

Τα τελευταία χρόνια είχαμε κι εδώ την εξάπλωση βιβλιοπωλικών αλυσίδων. Γίγαντες με πήλινα πόδια, τα νέα βιβλιοπωλεία που απλώθηκαν σε όλη τη χώρα, δεν έφεραν νέους αναγνώστες και δεν είχαν τα ποθητά αποτελέσματα. Έτσι κάποιες μεγάλες αλυσίδες άρχισαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Με την κρίση άρχισα...

· · Κοινοποιήστε · Πριν από 52 λεπτά ·

Ποτέ δεν είναι αργά για "Εύγε!"

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΛΕΛΟΒΑ ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΡΤ 2010
Λελόβας Λουκάς LookArt
2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΠΡΕΒΕΖΑ

Οικογένεια...

...εκτός "μόδας", πια.

Τιμωρία στο "τόλμημα" ο-ι-κ-ο-γ-έ-ν-ει-α!

Κλέφτης - ες

Ποιός τρέχει; Ποιοί τρέχουν; Παιδιά;

Από πού πέρασε ο πολιτισμός;

Ο κλέφτης μας έκλεψε το νερό ή την ΠΗΓΗ;

Πιάστέ τον! Για τα παιδιά, ρε, γαμώ το!

Ρουχισμός - Υπόδηση...

Κι αν ξυπόλητη γυρίζω...

Όποιος δεν δει το βιντεάκι, "ντυμένος" είναι, μέχρι το κόκκαλο!
"Γυμνοί, γεννιόμαστε, γυμνοί", "φωνάζει" ο Κώστας Χατζής, χρόνια τώρα...

Μπλε κουκίδα

Ξημερώματα Παρασκευής
Ξύπνησα από ένα παράξενο όνειρο και κάποιες λέξεις που βούιζαν στ' αυτιά μου.
Ανέτρεξα πρώτα στο βιβλίου του παππού, μετά στον ονειροκρίτη του γκουγκλ και μετά έριξα μια ματιά στα μηνύματά μου.
Εκείνα δεν τα χάνω. Ξέρουν να περιμένουν...
Είδα στο φεις, στην Αναστασία Καλλιοτζή την μπλε κουκίδα και την κρατάω, πριν την ψάχνω...
Συγκινητικότατο και αλήθεια, μεγάλη!


Ίχνη στην μπλε κουκίδα είμαστε. Μια ανταύγεια στιγμής, τίποτα παραπάνω. Ο χρόνος μας μπέρδεψε και κοκορευόμαστε.

Μπλογκ ΝΟΗΜΑ

Τον καιρό που αποφάσισα να απομονωθώ εγώ και να βρω το χαμένο πια νόημα του κυκλάμινου και της Κατερίνας (που μου τα 'πανε), ψάχνοντας που λες, εκείνο με βρήκε, εγώ το βρήκα, (τι σημασία έχει;) ανακάλυψα  ένα άλλο μπλογκ γεμάτο νόημα και την γλυκύτατη Ρένα Τζωράκη - Μανουκάκη, την γραφίδα της και τις κοινές μας προτιμήσεις.
Καιρό ήθελα να το γράψω, άργησα, απόψε προσθέτω κρατούμενα, για να το και την, γνωρίσετε, μη μου ξεφύγουν...
Φυσσάει βοριάς, ότι αφήνεις, δε μένει!

Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά, Ρένα! Πολύ λυπάμαι που βρήκα Φυγή κι εκεί! Έλεος!
(Συγγνώμη που αντέγραψα και όλο το αφιέρωμα στον Ελύτη! Δυο τριγόνια, τρία! Άμα κλέβεις, να κλέβεις!)

Εδώ το μπλογκ!

Fwd: για το περιοδικό"Dimitra Tilianaki" ,"Dimitra Tilianaki" ,

3-11-2011

Mε την γραφίδα της Ρένας Τζωράκη- Μανουκάκη:

Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, μόνο η ποίηση, μπορεί να σώσει τούτο τον διεφθαρμένο  κόσμο…
Αυτές οι σκέψεις, με ακολούθησαν, όταν έφυγα χτες  το βράδυ, μαγεμένη από την όμορφη μουσικοποιητική εκδήλωση, που πραγματοποίησε ο Δήμος  Ηρακλείου, στην αίθουσα Ανδρόγεω, υπό την αιγίδα της πολιτιστικής ανάπτυξης Ηρακλείου , για τα 100 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου Νομπελίστα μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.
Αξίζουν πράγματι θερμά συγχαρητήρια για την όμορφη βραδιά που μας δώρισαν, σε μια εποχή κατάθλιψης, μιζέριας και σκοτεινιάς, αυτό το όμορφο πάντρεμα της μουσικής με το στίχο, για να ανθίσει εντός μας, αυτό το αμάραντο άνθος της ψυχής μας, που λίγοι, γνωρίζουμε πολλοί λίγοι, ότι βρίσκεται μέσα μας!
Αλλά ας δούμε πως εξελίχθηκε το πρόγραμμα:
Στην αρχή ακολούθησε σύντομος χαιρετισμός από τον πρόεδρο του Συλλόγου, τον  κύριο  Φλεμετάκη,   και  ακολούθησε αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη, από τον κύριο Καρτσάκη,  συνταξιούχο εκπαιδευτικό και διακεκριμένο λογοτέχνη !
Τραγούδι: Λίντα Αθανασοπούλου λυρική τραγουδίστρια (μεσόφωνος) καθηγήτρια Μουσικής Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης.
Πιάνο: Λίλυ Δάκα (καθηγήτρια μουσικής-πιανίστας).

Συμμετείχε η  χορωδιακή ομάδα του Μουσικού Σχολείου Ηρακλείου υπό τη Δ/νση του κ. Μιχάλη Σπυριδάκη (καθηγητή μουσικής).

Ποιήματα και αποσπάσματα από κείμενα του ποιητή διάβασαν  τα μέλη της Θεατρικής Ομάδας Καθηγητών της ΕΛΜΕ Νομού Ηρακλείου: Αντώνης Περαντωνάκης, Μαρία Παναγιωτάκη, Στέλιος Νερολαδάκης, Κατερίνα Σαβουλίδη, Κώστας Φαρσάρης, Μυρτώ Βουλγαράκη.
Διαβάστηκαν επιλεγμένα ποιήματα του Ελύτη, από τις ποιητικές συλλογές του «Άξιον Εστίν», το Μονόγραμμα, Τα Ρω του Έρωτα..
Αποδείχτηκε πως οι φωνές των ποιητών είναι προφητικές, ας διαβάσουμε, ας ανασάνουμε μέσα στους μεθυστικούς στίχους της σιωπής, τις φωνές αυτών των βαθυστόχαστων ανθρώπων, που διαισθάνονται, μακριά από την εποχή που ζουν, σιβυλλικές φωνές, μελίρρυτες, αισθαντικές, μεταξένιες, που αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής, και αφήνουν μονάχα αγάπη και αλήθειες, στους στίχους της θλίψης τους…
“Δώσε φιλάκι του Χριστού, στο πιο μικρό λουλούδι πες να με θυμάται- πως μίκρυνε, θα πω , η αυλή και το παιδί που σ’έκοψε κοιμάται-μαστόροι εσείς και παραγιοί, φέρτε μου έναν κουβά μ’ασβέστη- κι’εγώ πηγαίνω του Θεού να πω Γειά κι Αληθώς Ανέστη “. Όντας στον ελάχιστο βαθμό ποιητικός ( όπως ο ίδιος αυτοβιογραφικά εξομολογείται ) αγάπησε στο μέγιστο βαθμό την ποίηση, με τον ίδιο τρόπο, που όντας στον ελάχιστο βαθμό “ πατριώτης “ αγάπησε στο μέγιστο βαθμό την Ελλάδα.
“Το σπίτι μου έδωσαν φτωχικό, τη γλώσσα ελληνική στις αμμουδιές του Ομήρου. Μονάχη έγνοια μου η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου”. Ήταν η αγωγή η ποιητική και εκείνη η αδιόρατη αλλά υπαρκτή “ατελεύτητη“ χρυσή γραμμή που τον συνέδεε άρρηκτα με την καταγωγή του κι έδινε δύναμη και ενέργεια αλλά και θεικό άγγιγμα στηυν ψυχή του. Η γλώσσα, η ποίηση , το φως , η θάλασσα , ο έρωτας. “Ένα αναπάντεχο χωριό πατριδογνωσίας“, που τον έκανε “να αισθάνεται Έλληνας όπως ένας άλλος φθάνει να αισθάνεται τοξικομανής η ομοφυλόφιλος, έτσι απλά, οργανικά, ψυχολογικά, αισθησιακά , ακατανίκητα”.
“Πάτερ ημών , ο εν τοις ουρανοίς εγώ που αγάπησα, εγώ που τήρησα το κορίτσι μου σαν όρκο, που΄φτασα να πιάνω τον ήλιο απ’τα φτερά σαν πεταλούδα, Πάτερ ημών- μ΄ένα τίποτα έζησα…”. Ένα τίποτα που ήταν όλα, τα πάντα , όσα νιώθουμε κι όσα δεν τολμάμε να νιώσουμε, όσα ζούμε κι όλα όσα θα θέλαμε να ζούμε, όσα δίνουμε κι όλα σ’όσα θα θέλαμε να είχαμε δωθεί!
“Να γιατί γράφω, γιατί η ποίηση αρχίζει από εκεί που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος, είναι η λήξη μιας ζωής και η έναρξη μιας άλλης…Γι’αυτό γράφω…γιατί με γοητεύει να υπακούω σ’αυτό που δεν γνώρισα και είναι ο εαυτός μου ολάκερος και όχι ο μισός…”
Ο “σκληρός” μήνας Μάρτιος του ’96 μούσκεψε την καρδιά μας αλλά δεν “σκότωσε τα λόγια που είχαν γεννήσει αστροφεγγιές“.
Ο Ήλιος κι ο Άδης αγγίχτηκαν “στα σύνορα τ ‘άντιθέτου” κι “ερωτοφωτόσχιστος” ο “Μικρός Ναυτίλος” ροβόλησε τα πέτρινα σκαλοπάτια της φεγγαροσπηλιάς, ακολουθούμενος από ένα πλήθος κυανών κοριτσιών, να του τραγουδούν και να του ανοίγουν μονοπάτι στο χρυσαφί των γυακίνθων και στο εκθαμβωτικό μπλέ τ’ουρανού. Τώρα πια ξέρουμε πως “για να βρούμε κι’εμείς το δικό μας μερτικό στον ήλιο πρέπει πρώτα να πολεμήσουμε και να νικήσουμε τα σκοτάδια μέσα μας”….
Στους φίλους αναγνώστες μας, αφιερώνω τα ποιήματα , που διαβάστηκαν χτες, και με συγκλονίζουν πάντα!

ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ  (1971)

             

Θα πενθώ πάντα -μ' ακούς;- για σένα,

                                   μόνος, στον Παράδεισο

                                           Ι

Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές

Της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος

Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός

Πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα
Με το δριμύ του μαύρου του θανάτου.

                                          II

Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται
Χωρίς εμάς και τραγουδώ τ' άλλα που πέρασαν
Εάν είναι αλήθεια

Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά
Οι κιθάρες που αναβόσβησαν κάτω από τα νερά
Τα «πίστεψέ με» και τα «μη»
Μια στον αέρα, μια στη μουσική…

“Ποιος μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει; Ακούς;
Ποιός τον άλλο γυρεύει και ποιος φωνάζει; Ακούς;
Ειμ’ εγώ που κλαίω κι ειμ’εγώ που φωνάζω. Μ’ακούς;
Σ’αγαπάω! Σ’αγαπάω! Μ’ακούς;“

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ  (1972)

Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε
ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα
λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό.
Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βα-
στάει στη ζωή. Γι΄ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γρά-
ψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλ-
λιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέ-
ρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει
ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα
ή δεν μπόρεσα να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως
νοιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές
όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λό-
              για, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.

….Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα.\,
παντοτινά τον ήλιο τον βιγλάτορα…

Θλίψη… όταν η συμφορά συμφέρει λογάριασέ την για πόρνη…

….Που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ μου..
**************

Και ένα ποίημα που αντιπροσωπεύει, νομίζω, όλα τα κόμματα εξουσίας:
 Ανοιχτό παράθυρο. Τριγύρω παρτέρια.

          Ευθύ το σώμα. Τεντωμένα τα χέρια.

          Ένα, δύο, τρία: ζωή μου αγία

          σμικρύνω την ψυχολογία.

          Το αυτό. Εν δυο: κατανοώ το πρόσωπό μου

          οικειοποιούμαι το αντίθετό μου.

          Σύμπτυξις εν! Ούτε μη ούτε δεν.

          Τάσεις και κάμψεις των χειρών

          προς όλας τας διευθύνσεις·

          άνω πλαγίως εμπρός κάτω:

          τα του γάτου στον σκύλο

                   τα του σκύλου στον γάτο.

          Έκτασις της κεφαλής οπίσω: έεεν-νααα

          δεν παραδέχομαι κανόνα κανέεεν-νααα.

          Βαθειά εισπνοή: κόρη ω κόρη δροσερή.

          Αρχή μία: έξω η δεξιοτεχνία.

          Προεισαγωγικόν άλμα εις τέσσερις ταχείς χρόνους:

          αντικαταστήσατε τους καθημερινούς φόνους.

          Εν δύο τρία τέσσερα. Το αυτό:

          το γενναίο είναι απατηλό.

          Εις τον καιρόν! Επιμείνατε στον Μπρετόν!

          Προσχέεε! Μελετήσατε τον Φουριέ!

          Στροφή της κεφαλής αριστερά:

          όλα είναι σκατά.

          Στροφή της κεφαλής δεξιά:

          όλα είναι σκατά.

          Εις θέσιν - εν! Συμπέρασμα κανέν-

α. Τους ζυγούς λύσατε.

          Τα κορίτσια φιλήσατε.

Παραθέτω την  ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΡΤΣΑΚΗ:

A Φ Ι Ε Ρ Ω Μ Α

Στη μνήμη του Νομπελίστα Ποιητή Οδυσσέα Ελύτη για τον

Εορτασμό των Εκατό χρόνων από τη γέννησή του .

Ο Ποιητής είναι ο αιώνιος έφηβος ,η συγγραφή είναι μια διαρκής Επανάσταση ,δηλαδή Επανάσταση του νου, ο διαρκής φτερουγι

γισμός της ψυχής , ο αγώνας για την Ελευθερία,την αλήθεια και το φως.

Οι τελευταίες λέξεις του Πλάτωνα πρίν τον θάνατό του ήταν :

<< Ο Ποιητής είναι πρωτίστως η γλώσσα του >>.Ποιητικός λόγος σημαίνει άγρυπνη συνείδηση,αυτή αποτελεί την υπέρτατη

αξία του ανθρώπου.Όλα τα παραπάνω νομίζω ότι σκιαγραφούν ανάγλυφα την προσωπικότητα του τιμώμενου Ποιητή Οδυσσέα  Ελύτη.

                      ΑΙΕΝ    ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

Μες στο βελούδινο πέπλο τ'ουρανικού στερεώματος,

μες στη σιωπή των αμνών και των Αγίων,

η ταξιδεύτρα σκέψη μας  σ'εσένα  ταξιδεύει,

η νοσταλγία μας τούτη τη ιερή στιγμή στο άπειρο καλπάζει,

εκεί μάρτυρες αθάνατοι, αθάνατης ζωής δείπνο σου ετοιμάζουν

κι ο ουρανός κρατώντας σε απ'το χέρι ,αιώνιο  ταξίδι αρχίζεις, αιωνιότητας  ατέλειωτο χορό, με στοχασμό και μ' όνειρο,

αθάνατος στα χέρια του Θεού συνταξιδεύεις στο άπειρο.

Γονυπετής στον άγνωστο ποιμένα το λόγο  θ'απαγγέλεις,

τις λέξεις σου , τα έργα σου μοναδικά σου  όπλα,

τα << Πάνυ ενάρετα και γέμοντα παιδεύσεως πάσης >>και τις

ιδέες σου εφεδρείες μοναδικές μελλοντικού μας λόγου,

την ιερή του λόγου σου κρατώντας Ηλιαχτίδα θα χαράζεις

δρόμους ελπίδας ουρανόπεμπτους, με μιαν αλλιώτικη Άνοιξη.

Το μεσιανό του νού  κατάρτι το τρανό αρματώνεις,

ν'ανοίξομε τις πόρτες τ'ουρανού να λυτρωθούμε ,

τρίζουν του κόσμου οι γωνιές  ,οι πύλες τ'ουρανού ,

γκρεμίζονται τα κάστρα της ψυχής του λογισμού,

ο λόγος σου η πιο τρανή Προστακτική μας ,ΕΣΩ ΠΑΡΩΝ,

φεγγοβολείς, στο αμφιθέατρο του  νου και της ψυχής μας .

Αγγελομίμητος ο βίος σου και τ'άϋλο πυρ του νού σου,

κρατήρ πνευματικός μας προμηνά μια παλιγγενεσία,

ανηφορίζεις την μετάρσια κλίμακα τ'ουρανού και

φωτασράφτουν στο έσοπτρον της πάναγνης ψυχής σου

μυστήρια τηλαυγή, μια έκλαμψη, μια αληθινή ζωή ,

τα κρείττονα φωτίζουσα μες στην αστροβολή.

Την πολιτεία την ασκητική σ'ένα ουρανικό βασίλεμα

διαβαίνεις τώρα,κρατώντας λύρα θεόφθογγη,

την ελληνίδα γλώσσα , σαν διαθήκη άγνωστου Μύστη.

Ισάγγελος θα ονομαστείς στων ουρανών τη Βίβλο ,

άγρυπνος ποιμήν πορεύεσαι μες στην αιωνιότητα λουσμένος,

σ'εκείνη την ανώνυμη εορτή, των ευχών και των αγίων.

Εμείς θα σ' ατενίζομε απ'τη μικρή μας σφαίρα, έχοντες

μνήμην ευκλεή , αξιοχρέως  νυν και αεί θα σε  τιμούμε,

με κάλαμον οξύγραφον την άθλησή σου την πανένδοξη ,

πάνω στου νου μας το βωμό χαράσσομε εγγράμματη σπονδή,

χαίρε υμνωδέ του πέλαγου,χαίρε λοστρόμε κουπαστή και κάτασπρο πανί.

Ω Θείε Ταξιθέτη ! ταξίδεψέ τον με τη χρυσόφτερη πλώρη,

μικρό ναυτίλο στη θάλασσα των άστρων,

ως εκεί που σαλπίζουν, Σειρήνες μαγικές οι εντολές του Ορφέα,

ως πέρα στους καθεδρικούς Ναούς των αρετών ,

συνδετυμόνας σου να ενδυθυεί  με φέγγιον αγιότατο,

με την εγγράμματη στολή της αιωνίου σοφίας σου.

Την αλήθεια ν'ασπαστεί ρόδο αμόλυντο στις όχθες του Ιερού,

τα πάνσοφα έργα σου να γνωρίσει και τις εκβάσεις των καιρών

 να εστιάσει,  την έλευση θαυμάτων να κινήσει.  

Κοινωνός να εισέλεθει στη χαριτόβρυτη εορτή,

να κυβερνήσει το σκαρί της ψυχής του μοναχός,

ν'ασκώσει Οδύσσεια πλώρη να φθάσει στο μακρινό όνειρο,

σ' εκείνο το αιωνίζον κάλλος του Μέγιστου Νου,

να προσεγγίσει την ακτή της ευκλεούς μνήμης .

Είναι τέκνο σου , φως εκ των φώτων σου,

θέριστρον ήδισμα της γραφής και του πνεύματος,

είναι του σύννεφου της αστραπής του ωκεανού ο Γιός.

Ω Ιππηλάτη ταξίδεψέ τον στην Ιθάκη την έσχατη,

να ηχήσει η κραυγή του ως σάλπιγγα νομογράφος ,

ν'ακούσουν οι λησμονημένοι στη θλίψη,

τη νέα επαγγελία πρωτόφαντης λύτρωσης στην άβατη όχθη.

να υψωθεί σημαία τρανή η ζωή να ταξιδέψει ,

στο κάποτε της χαράς και στης δικαιοσύνης τη χώρα,

να γίνει γέφυρα ουρανού και Γης να ταξιδεύει με

χρυσήλατη άκατο στου αγνώστου τη ρότα.

Στη μνήμη σου ανάβομε μοναστικό λιβανωτό,

ένα αναστάσιμο κερί σ' ανάβουν οι Γοργόνες ,

και οι ψιθυρισμοί του πέλαγου γλυκά σε χαιρετούν,

την παρουσία σου πως νιώθομε αναστημένη φλόγα !

οι λέξεις αυλακώνουν το λευκό χαρτί ουράνιες Αμαζόνες!

Κύκλο τον κύκλο η θάλασσα και τα νησιά σου κλαίνε ,

μες στις σιωπές κογχύλια μέδουσες σου λένε παραμύθια,

ένα διάλογο θαλασσινό η ψυχή  αρχίζει με το κύμα ,

βαρύ κονταροχτύπημα στο πέτρινο του νου σου αλώνι ,

μας κλώθει μια Ελληνίδα λύτρωση, μια ευαγγελική ιδέα κι εξαγιάζεται η στιγμή που φτεροπέταξε η ψυχή σου,

η διαθήκη σου, ερμηνευτική του ποιητικού σου λόγου,

λέμβος αιωνιότητας, στο Σύμπαν ταξιδεύει.

                                                          ΕΛ .ΚΡΗΣ

0 σχόλια στις 12:18 μ.μ. Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση